Kennismakingsgesprek

Gister heb ik voor het eerst kennis gemaakt op mijn nieuwe stageadres.
Ik liep de bus uit en binnen een minuut stond ik binnen in de hal, lekker dichtbij dus. Toen ik het kamertje binnenliep zat er een vrouw op de stoel, ik schat haar een jaar of 60. Ze stond op, keek me aan met pretoogjes en ik dacht op dat moment: ”ik hoop dat dit een collega word!’

Ze gaf mij een hand en zei: ‘Dag Vera, ik ben Jose, jouw nieuwe stagebegeleidster’.. De eerste secondes was ik stil omdat ik een heel ander persoon in gedachten had maar dit bleek haar niet te zijn.

Ik kreeg een lekker kopje thee en we hebben gezellig gekletst over mijn doelen en verwachtingen. We waren beiden enthousiast en ik kan niet wachten om mezelf daar verder te ontwikkelen tot een volwaardig medewerkster.

Ik zat ontzettend tegen het gesprek op omdat mijn vorige stagebegeleidster mij volledig de grond in heeft getrapt. Gelukkig ben ik niet klein te krijgen en heb ik met mijn allerlaatste energie mijn diploma weten te behalen. Tot frustratie van mijn stagebegeleidster want zij deed er alles aan om mij kapot te maken.

Gelukkig heb ik nu mijn diploma en binnenkort heb ik er nog een in mijn handen! yeah.

 

 

Een korte maar lange dag

Vandaag moet ik alleen naar school om een praktijkexamen te maken van 20 minuten. Als dat examen klaar is heb ik voor de rest van de dag vrijstelling voor de overige lessen. Dat klinkt allemaal heel mooi maar in praktijk ligt er thuis een hele stapel huiswerk op mij te wachten..

Aan het eind van de week moet alles af zijn en gelukkig heb ik daarna bijna geen huiswerk meer. Dat komt goed uit want ik begin Netflix te missen ๐Ÿ™

Domme muis

Vanochtend vroeg werd ik wakker met ontzettende hoofdpijn. Nog half slapend pakte ik de ibuprofen waarvan ik wist dat die naast me lag. Ik drukte er twee uit, stopte ze in mijn mond en slikte ze door. Terwijl ik ze in mijn mond deed proefde ik dat zoete laagje niet wat ik al raar vond.. Voor de zekerheid controleerde ik even wat ik in mijn mond had gestopt en tot mijn schrik was dat geen ibuprofen maar metformine!

Ik heb eerst nog een tijdje getwijfeld of ik het zal melden bij mijn dikkies omdat ik bang was dat ze boos zouden worden.

Na een half uur begon ik misselijk te worden dus heb toch maar even geappt wat er gebeurd is..

De huisarts en apotheek waren allebei niet bereikbaar dus hebben ze zelf mijn suiker opgemeten die overigens goed was! Helaas moest daar wel 4 keer voor geprikt worden want op de een of andere manier schijnt dat heel moeilijk te zijn. Hรจ liefuu?

Maargoed.. Een paar uur later begon het dan toch echt te werken.. Overgeven, trillen, duizelig en alle ellende kwam eruit! En twee uur later was het poef weer beter..

Wat heeft muis daarvan geleerd? Niks. Want muis stoot zich altijd 100 keer aan dezelfde steen ๐Ÿ™‚ maar ik zal voorstaan beter opletten wat ik in mijn mond stop

Ik ben jullie niet vergeten

Mijn fans zijn diep teleurgesteld doordat er niets meer op deze site staat..
Ik snap dat jullie elke keer met smart deze pagina openen en dat er weer niks opstaat. bedenk maar een straf (niet eten en kosten gerelateerd alsjeblieft) voor muisje.. Dat heeft ze verdiend!

Maar laat me het dan wel even uitleggen!
het is misschien moeilijk te begrijpen en ook zeker geen excuus..

maar…………………………………………………….

 

 

 

IK HEB EEN FUCKING LEVEN JA!ย 

zo. Dat is eruit. ik heb een fucking leven en dat bevalt mij idd ook niet.
het liefst zit ik heel de dag lekker in de zon, bieb of ergens in een warm land met mijn ”wat issie mooi 2.0 op mijn schoot om hier te vertellen wat voor’n mooi leven ik heb.

Helaas kan ik alleen melden dat ik het ontzettend druk heb en niet op een leuke manier. Ik hoop dat ik aan het eind van dit jaar miljonair ben en elke dag op lekkerbizar kan schrijven hoe gelukkig ik ben! Amen.

Muis voor het eerst in het vliegtuig

Ondanks dat ik al 24 jaar ben, had ik nog nooit eerder in een vliegtuig gezeten.
Enige tijd geleden heb ik samen met twee vrienden een vakantie geboekt naar Spanje, Calella. Ik voelde geen spanning voor het vliegtuig, ook niet bij het instappen. Ik zat bij het raampje, keek lekker naar buiten en ik vond het allemaal wel best. Totdat het vliegtuig in beweging kwam en allemaal geluiden begon te maken die ik niet kende. Ik keek om me heen en zag dat iedereen gewoon rustig bleef zitten.. Dit is meestal een goed teken. Hij reed naar een grote baan waar we zouden opstijgen, maakte een mega vaart en steeg op. Het uitzicht was prachtig, vooral boven de wolken!

Toen we gingen landen deed mijn linker oor ontzettend pijn. Ik kreeg steken wat doortrok tot mijn keel. Met mijn rechter oor was niets aan de hand.
Toen we stilstonden en ik eindelijk het vliegtuig verliet viel mijn mond open..
Ik zag overal bergen, de zon scheen en het was heel erg warm!

Mijn eerste ervaring met het vliegtuig is dus prima.